yaşamın pençesine yakalanmışız
sabahın aydınlığı kan kırmızısı
gün penceresinde
zamanımız delik deşik
diz çökmüşüz önünde
düşlerimize ağ örmüş
ümitlere giden yolda sis
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
