Bir aya baktım, bir de sana,
mehtabı, bağrından doğuyor sandım
gözlerin, sineme düşen, bir yıldırım gibi;
gönlümü yakıp, kalbime akdın.
Mazide kalan, onca anılar,
hala, ruhumu kanatırken
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta