Suya değen bir çiçek yüzü üstü pembe tonlarında.
Temas içinde yaprakları yüzeyine yapışır şeffaflığın.
Açılır gittikçe endamlı dansıyla etrafa dağıldığında,
İnce çizgili dalgalar belli eder katmanlı büyüklüğünü,
Daha da uzaklaştıkça kendinden, yer eder yüzeyde,
Uzaktan bakıldığında çizmiştir kendi doğal tablosunu.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta