Gece bütün koyuluğunu şehrin üzerine katmer katmer sererken
Bu koyu karanlıklarımı ıpışıl aydınlatan tek yıldızımsın
Yalnızlığın verdiği hüzünler gözpınarlarımı damlalarla doldururken
Sinemin en derinlerine çılgınca dalan yegâne rüzgarımsın
O kıvılcımlar alevlenip, bedenimi bir yangın gibi sararken
Bedenimin her hücresini sessizce kavrayan deli özlemimsin
Her nefeste damarlarımdan geçen kan delice coşarken
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta