Pembe giymiş... :)
Bana diyor ki,
gönlüm sende diyor :) :) :)
Evet, bana diyor :)
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Nazarım değecek böyle giderse, gözümü kısarak bakıyorum, puslandırıp, tam net görmemek için.
Ben var ya.. az değilmişim. Severken de yakuşuklusunu seçip sevmişim. Ben çok şanslı bir insanım. Karşılıksız aşk diye kıvranan insanlar da varken, o beni hiç karşılıksız bırakmadı. Kalbi beni çok çabukça kabul etti. Beni yadırgamadı. Habu tuhaf şey de ne demedi. Hemen benimsedi, bütün kalbiyle.
Ben.. çok bozuldum. Eskiden ona hiç bakmamaklı yaşar, sadece ruhunu, kalbini severdim. Habu günlerde dış güzelliğine de kapılıyorum, özür dilerim. O güzellik gitse de severim. Hep dünyada kalmayacağız ya. Ebedi güzelliğini göreceğim inşaallah diye, dünyadaki güzellik bitse de severim inşaallah.
He böyle yakuşuklu yakuşuklu gezi... herkes onu beğeniyordur diye asabım bozulacaktı ki tam. Pembeye tekrar bakınca, baktım ki, gönlü de, aklı da, fikri de bende. Çok şükür. Habu gadar çok yakuşuklu bir kaderimin olması benim için çok fazla bir nimet.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta