Bensiz beni yaşıyosun kuytularında..
Farkındayım çıkmaz sokaklarının..
Ellerin dokunduğum duvarlarda...
Ve her sıcaklığı tenim sanıyo tenin..
Oysa bak ben gideli çok olmuş burlardan..
İnatla beni arıyo gözlerin..
Aniden çıkıp o sonsuz nöbetime geri dönücek gibiyim..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta