4 Ağustos 1999 - Eskişehir
Size anlatacak bir şeylerim olduğu için değil,
Bir şeyler söyleme arzum için yazıyorum bunca şeyi.
Doğru yolda olduğumu düşünüyorum,
Zira söylemeye başladığımdan beri yanıbaşımdaki insan sayısı bi hayli azaldı,
Bu yolda olmak, mahsur kalmak gibi.
Ama bu esaretten azad olmak ta zihni boğar.
Denge halinde olan sağlıklı insan kendini hakikate adayamaz
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta