Sen kadın! Bir yabancının koynunda
-Aşkı cehennem ateşiyle yıkanan-
Prangalar giymiş kalbinin zifiri karanlığında
Bedenini dolunayın ruhuna adayan
Bilmez, bilemez senin gibiler değerini
Yalnız bir kalp uğruna yaşayan sefirlerin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta