Sanki bin yıldır medfun gibisin ne garip?
Silik hatıraların tozunu aldım geldiğimde
Ciğerini yırtan fabrika dumanından çıkıp
İçine gül diktiğin yağ tenekelerini bir de
Koca gövdenle askeri nizamda yürüyen
Oğlunla yaşıt dutun yemişlerinden yiyen
Karıncaların üstünden şefkatle atladığın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta