I.
bulanmış kaldırımlar yürüyor zihnimde
iki pazartesi arası gibi bedenim
kan donmuş portrelerde kaldı soluk renkler
günün tüm yorgunluğuyla ıslak asfaltlar
sanki mavilikten yarılacak kadar bir gökyüzü var
insanlarsa gökgürültülü ve sağnak yağışlı
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta