Pazar yeri ağıdı Şiiri - Kemal Tekir

Pazar Yeri Ağıtı

Sabahın köründe kalktım,
File elimde umutla
Tezgâhlar rengârenk ama,
Fiyatlar atel pahası ya
“Abla taze domates!”
Diyor pazarcı Mehmet.

Tazeliği tamam da kardeş,
Fiyat biraz kıyamet.
Patlıcan artist olmuş,
Salatalık havalı.

Biber zaten yanıyordu,
Şimdi olmuş sevdalı.
Eskiden kilo kilo alırdık,
Şimdi tane hesabı.

Üç patates koy fileye,
Gerisi ay sonu kitabı.
“Abla maliyeti yüksek,”
Diyor esnaflar da haklı

Elimde bozuk paralar,
Onlar da benden bezmiş.
Yan tezgâhta bir emekli,
Uzun uzun bakıyor.
Fiyat sormaya utanır gibi,
Gözleri hesap yapıyor.

Çocuk “anne çilek al” diyor,
Anne bakar etikete.
Masal anlatır usulca:
“Mevsimi değil” diyerek.
Pazar torbası hafif ama
Düşünceler pek ağır.

Sebzeler susmuş kenarda,
Konuşan sadece zamdır.
Eve dönünce en zor an,
Torbayı tezgâha koymak.
Tencerede et yerine,
Dertleri kaynatmaktır.

Gülsek mi ağlasak mı bilmem ki
Hâlâ renkli pazar yeri.
Renkler cıvıl cıvıl canlı,
Sadece hayat pahalı,
Ucuz olan tek şey ise
Ülkede insan hayatı.