Herkese Hayırlı Pazarlar diliyorum.
Bu haftaki anımı çocukluğumda yaşamış olduğum ve buna benzer olaylarla karşılaştığımda içimi acıtır o günleri adeta yeniden yaşarım,geçen gün özel bir tv kanalında yardıma muhtaç bir bayana yardım edeceğini belirterek canlı yayına bağlanıp -Ben onu tanıyorum
ihtiyacı yok daha dün mobilya aldı dedi
Tabi araştırıldı bir hayırsever eşyasını
değiştirdiği ve eski eşyaları verdiği ortaya çıktı.Bizde babamı kaybettiğimizde kimi komşu bize acırken bazıları da -Ayol ben duyuyorum pompalı gazocağında her gün tenceresi kaynıyor dermiş.Halbuki köyden gelen tarhanayı içiyoruz üç öğün oda bitmesin diye su gibi Annem gece ağarmadan Cumhuriyet fırınından yarı fiatına bayat ekmek alıp gelirdi,bazen
kimin çocuğu sık,sıl düşüyor diye başından üç kere çevirip parayı anneme
vermez miydi öyle ağırıma giderdi ki sormayın.Pamuk helvacı gelince herkesin çocuğu alırdı kardeşimde isterdi almayınca da ağlardı.Tabi bende kıyamaz
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
sevgilidostum Kolay gelmedik hiç birimiz bu günlere sanırım içimizde çocukluğu veya ömrü rahat gecen insan pek az. elbette çok güzel olmuş hatıranızı yad etmek benide çocukluk yıllarıma götürdünüz neyleyimki cehalet ve harislik yeyip bitiriyor insanlığı daha yüz yıl önce komşusu açken tok yatmayanların torunlarıyız[ amma artık o güzellikleri yitirdik eline yüreğine sağlık selam ve saygılar
Acin halinden tok anlamaz diye bosuna dememisler. Zor gunler geride kaliyor ama anilari ise boyle depresip kalemden bir bir dokuluyor. Hassas yuregini, yardim etmenin adabini mesaj olarak veren bu guzel sohbetini kutluyorum canim benim. Opuyorum ellerinden.
Yüreğinize sağlık
Keyifli anılarını okurken gülümsüyorum ama şimdi
hüzün doldu yüreğime.
Sevgimle öpüyorum.
bazan hüzünlü bazan keyifli anılarınızı ne güzel sayfanıza asıyorsunuz..okuyanları alıp götürüyor eskilere.emeğinize sağlılk münevver abla..ama ben dedemle ilgili anıları yayından kadıracağım. reyting almadı..sanki araya reklam alıyoruz gibi oldu.:))) sevgi ve dualarımla..
insan olarak kendimizi kabul ediyorsak ve bir dinimiz varsa mutlaka vicdanımız da olmalı...
bırakın etrafımızdaki durumu iyi olmayanlar üzerindeki borcumuzu, sokakta başı boş gezen sahipsiz canlılara dahi borcumuz olmalı...
hayata dair yine mükemmel bir paylaşım...
yüreği olanın kendine çeki düzen vermesi için..
insanca yaşamı paylaşması için...
selamlarımla saygılarımı kabul buyrun...
kaleminiz ve yüreğiniz daim olsun...
pazar sohbetlerini bu gidişle diğer günlerde de istiycez haberiniz olsun:))
Derinden yazmışsın yaşadığını be ablam yine seksenli yıllarda ekmek kuyrukları varken bizlerde bir gün öncesinin ekmeğini çok aldık.Kuyruklardan dolayı değil tabiki çoğunla geçim durumumuzdan dolayı katkı olsun diye tabiki.
O zamanki durumları hatırladım sabahın köründen tüp sırasın girip akşama alırdık bir küçük tüpü bile alabilirsek.Ya simit sattığım zamanlar o yağmurlu vede soğuk hava şartlarında.Evlerin çatısının altına sığınırdım o yağmurlarda.Karlı havalardada kahvelere girerdim hem simit satmak hemde kovulmazsam biraz ısınmak için.Yani daha anlatacak çok şeyler varda.
Şimdilik bu kadar diyeyim bende hoş sada imiş madem baki kalan bu kubbede.Yüreğine gönlüne sağlık ablacığım.
Allaha emanet olunuz saygılarımla ümüt güngör
tabiki hayır düşene vurmamalı ama düşenin dostu olmuyor ki be anacığım...çıkar dünyasında kim kime dum duma...yürekler taş olmuş zaman kötü insanlar arsız...gülerken ağlayan yüreğine sevgiler...yine hayattan bir kesinti yansıttıkların teşekkürler anacığım sevgilrim sana ..mutlu ol mutlu kal...sevgiyle
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta