Gözlerime kan yürümüş, örselenmiş bir duygudan çıktım dün gece...
İkisinin arasında Pazardan önce Cuma’dan sonra
Saklandığım bir hayatın yokluğuna sığınmış yaşıyordum...
Unutmak istiyordum, göz yumuyordum, anlamıyordun...
Merak ettiğim tüm soruların cevapsızlığın da büyüttüm hayallerimi,
Düşlerim hep yarım kaldı, Sen bir adım uzağımdaydın...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta