başını bilmeden sonunu yazdığım çoğu hikayenin sonu yazdığım sonla aynı,
bu gün pazar, ve yazar günü hep haftanın sonu,
yumurtanın kabuğu soyulduktan sonra ki çıplaklığında vitamin,
dışlanmışlığın iç göçünde, arınmış, ayıklanmış bir hiçlik örtüsü,
gölgeyle, üryan ve ıslak temaslar, akılla gizlice sevişme dürtüsü,
yazılmamış söylememiş bir söz var yaşanmamışlığın öyküsü,
bırak ne varsa seni kendinden ayıran, bu ben bile olsam,
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta