Bütün bir şehir uyurken uzaklarda,
Uyku uğramaz yatağıma,
Şimdi olduğu gibi,
Seni düşündüğümü bilirgirmez aramıza.
Ve ben hep olmayacak şeyler kurarım senle,
Gülünç, acemi, çocuksu...
Elini tutsam derim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta