Önceleri,
Komşuya bir tabak pay ayrılırdı,
Özel bir yemek yapıldığında.
Ve,
Evin küçüğü,
annesinin “hemen götürüver, soğumasın” tembihine homurdanıp söylenerek yanıt verse de,
komşunun güler yüzlü teşekkürü ile karşılaştığında,
içini bir sevinç kaplayarak dönerdi geriye.
Artık böyle bir paylaşım kalmadı.
‘Helvası’ götürüldüğünde komşuya,
Küçük bir şaşkınlıkla geçiştiriliveriyor,
Kalan,
Az da olsa mahcubiyetler...
2017
Kayıt Tarihi : 29.11.2020 01:03:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!