paylaşdıkca insanlıgımı görüyorumki
malamat olmuşum her güne
üryan gerçekligimle kalmışım yapayalnız
kördügüm olmuşum çöz çözebilirsen
sitemler boşlukda uşuşmuş
duyan yok
sessizligimin çok sesliligini
oysaki senfoni orkestrası gibiydi çıglıklarım
olmuyor nöbete girmiş şerefsizlikler
vicdanı red,mi yapsam acaba
duygularımı insanlıgımı
kaldırıp bir köşeyemi atsam
çogaltmalıyım iyilik düşüncelerimi büyütmeliyim
insana dair ne varsa
hümanizmi bırakma fatoş diyorum bırakma
alemin puşt oldugu bu dönemde bırakma
hayata inad içindeki güzellikleri sergile
dogacak yeni umutları sakla yeşersin
içimdeki kötülükleri yakıyorum bu gece
tozlu raflarda kalmak üzre
bırakıyorum
kuşların atların özgürlügü sevdigi gibi
severek geliyorum yeniden
özgürlügü almaya
ya alınır yada ölünür
fatoş salman
Kayıt Tarihi : 17.12.2011 14:32:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)