sakin ipek umuduyla
bırakır kendini sulara
umulmazlıklarında yüzü yelpazelidir
durgunluğu yatak örtüsü
akışkanlığında hazır ırmaklara kanı
tükenişinde bile sonu umurunda olmayan mum
yitirdiğinde sözü unutulan şarkı duraksamaları
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta