4 Ekim 2007 - İzmir/Konak
Sen ne kadar şanslısın öyle.
Doğarken almışsın bu güzelliği,
Ve yaşıyorsun sen seninle birlikte.
Aynaya her baktığında kendini görüyorsun,
Her konuştuğunda sesini duyuyorsun.
İşte şanslı olduğun yön bu,
Sen her gün yaşarken seni,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta