Ben ki geceyle gündüze refakatçiyim
Ben ki gözleri kan çanağı
Ben ki bin yıldır yol gözleyen nöbetçiyim
Hayat uzun derdi çoktur
Üzgünüm patulya yarın diye bir gün yoktur…!
Çünkü şiir her çağda yazılmalıdır
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta