Ve umut,
paslı bir ok gibi
saplanmıştı yüreğimize.
Ne söküp atabiliyorduk,
ne de acısına katlanabiliyorduk...
Umut, senin gözlerindeydi sevgilim,
ben gözlerin olmak istedim.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta