Nihal’im ve Gökyüzünün Çatlağı
Aşk, bir zeytin dalıydı Nihal’im’in elinde—
kırılgan ama köklü.
Toprağa dokunurdu, sessiz ve sabırla.
Ama gökyüzü çatladı o yıl,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta