Her şey normâl, gezegenler evrende yörüngede,
Toprak hep suya aç, Libya'da, Sahra Çölü'ndede.
Yoksul, fukara, yine olmayan hakkı bölüşmede,
Melekle iblis, daima birbiriyle çelişmede.
Çöker gece, yorgun ihtiyar misali toprağa,
Tatlı bir masal hayat, her can bir canan, gönül yoldaşı,
Göz rengine göre değişmez, süzülür akar gözyaşı.
Derin sırlar gizli, gizem yaratılan her güzel bakış,
Tanrım!.. Ne de güzel işlenmiş, özenle, hep nakış nakış.
Yaraya bakarak bilinmez hastanın çektiği acı,
Hep bir beden büyük sevdik, çocukluktan kalan bir tasarruf şekli,
Hayal düzgün, eylem devrik, sonu falan gecenin karanlık rengi.
Sokak lambası altında, dağınık kalbin kırık cam parçaları,
Her parça umut faslında, çaresiz, zayıf parlama çabaları.
Hayatın kuralıdır yaşam-ölüm döngüsü,
Herkes kendince özel, zât-ı âlî öyküsü,
Arada yitip gitmiş eskilerin görgüsü,
Her mazeret, her yalan, inan ömür törpüsü.
Verilen ifadeler birbirinin köprüsü,
Çok şey söylemek istesem de yeşil gözler üstüne,
Düşer ünlem, karışır cümlem, noktasından virgüle.
Anlaşılsın diye dipnotta düşsem devrik öyküme,
İzah etmez hiç bir cümle veya çevrilmiş tercüme.
Hayat garip, bir anda duygu yükler insana,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!