Kuş uçmaz kervan geçmez bir yerde
Demir atmış, terkedilmişim
Köşelerim örümcek ağıyla örülü
Ahşaplarımın boyası dökülmüş
Ellerim soğuğun nemiyle pas içinde
Aklımın çürümesinden korkuyorum
Uzat elini paslı ellerime
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




görüşleriniz için teşekkür ederim...
civarından kervan geçme ihtimali olan bir yerde demir atmak?
üstelik demir atan da sensin, küf tutmuş sandalyeden kaldırılmayı uman da..
yanlış anlamadıysam; sandalyeye demir atan bir gemisin ve o sandalye çölün ortasında:) hımm? süpermiş:))
umut etmek güzeldir
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta