Sıvası dökülmüş, yorgun duvarda
Tek başına kalmış, o paslı çivi
Yükünü indirmiş, amma efkârda
Maziyi sırtlamış, o paslı çivi.
Eskiden üstünde, takvim dururdu
Yapraklar düştükçe, zaman vururdu
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta