Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Hayal kırıklığı ondan ötesi.
Melbourne nere, bura neresi...
Bizi ilk selamlayan
volkanik tepecikler oldu
şehrin dört yanından,
Ve sonra
gökdelen kulesi...
Dostum emeğine,yüreğine,alemine sağlık,ilgiyle okudu.Selam ve saygılar....
ustaca yazılmış, çok emek sarfedilmiş bir çalışma.... kendimi o yolculuğun içinde buldum.paylaştığınız için teşekkürler.
emeğinize sağlık, paylaştığınız için teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta