allahını içinde unutmuş çocuğun dilinden dökülen ilk cümle kadar temiz bir kağıdın,büyüyünce uçurtma olmak isteyen düşü kadardı boyundan büyük bir ressamın o kağıdın üzerine ustura ile çizdiği
ilk resim,ve ülkem senin şahdamarından ve kalemimin boş zamanında yarattığı tanrının gözleri kadar güzeldi
kimse gelmedi o sürgün edilen masalın maskeli balosuna
ve kimse gitmedi geri, çocukluğumun kaldırılan vizesine rağmen
ayaklarınla ezdiğin şarabın yaşamak isteyen halk aşkına
ülkem pervasızca alırken damarına otostop çeken o uyuşturucu imgelerin kafası güzel şiirlerini
bir tek sen ayıktın gecem
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta