İnsan var madde deyince görmüyor hiçbir şeyi gözü
Dilde konuştuğu insanlık adına her bir sözü
Kaybette gör ortaya çıkıyor gerçek yüzü
Göre bilirsin ozaman eşeği öküzü
Gelmeyince başa farkına varamaz her insan
Kırılan kalbin mimarı olamaz mimar sinan
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta