Bütün masalları tutuştu çocukluğumun
Acıyı bir mayın gibi gömdük toprağa
Şimdi alevlerle yazılıyor güncemiz
Göçüyoruz
Yürek bir yangın yeridir artık
kalmadı ardımızda su dökenimiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




...bu fakirden önce yorum yapmış üç arkadaşıma (tabi ki seçki kurulunada) bir sitemim ve hatta eleştirim var.
...hani eskiler bilirler bir Tv. reklamı vardı 'sana bir bilmecem var' 'hadi sor sor bakalım' diye.
...evet sizlerde bu fakire sorun bakalım bu sitem ve eleştiriniz 'nedir?' diye.
bir çocuk gibi elinden tutmak anıların..
öyle zor ki.. önce barışmak lazım şair...
Tez elden hükümsüz kıl kalıcı olmasın bu şiirim
.................
Kalıcı olmuş bile...Kutlarım saygıyla ustayı...Nurdan Ünsal
Bu şiir ile ilgili 23 tane yorum bulunmakta