Beni karanlıklarda yatırıyorlar..
Titriyorum gecelerde.
Gün geceyle karıştı.
Üşüyorum pencerelerde...
Beni Karanlıklarda yatırıyorlar..
Havasızlıktayım..
Bir ateş böceği ellerinde..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




İnsan uyanınca görür asıl renkleri...
Uyan artık, uyan ki vakit şafak vakti...
Karanlıkların gün ışığında anlamı ne ki?
Parmaklıklar bu yüreği hapsedebilir mi?
Artık uyanma vakti, haydi uyan Senfoni !...
Tebrikler kocaman yüreğinize sevgili şair.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta