Unutmak istedikçe, hatırlatır bir şeyler onu sana. Bir anlığına unutup tam gülecekken, düğümlenir bütün gülüşlerin. O gelir aklına, ama sadece aklına..
Sileceksindir her şeyi, öyle sözler verirsin kendine. Ama hayatına dokunmuştur o senin, ne yapsan da silemezsin o parmak izlerini. Onun gidişiyle yıkılan onca hayaller ve parçalanan umutların kalbine batan kırıklarına rağmen yine de tutunursun o saçma, düzmece hayallerine..
Ne kadar unutmak istersen iste, unuttuğun tek bir şey vardır sadece; KENDİN !
Sanki onunla birlikte doğdun da, onunla birlikte ölmek istiyorsun. Sana bıraktığı yük ağır gelse de omuzlarına, hala zorluyorsun yokuşları..
AŞK, NE YALAN BİR KAVRAMMIŞ.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta