Unutmak istedikçe, hatırlatır bir şeyler onu sana. Bir anlığına unutup tam gülecekken, düğümlenir bütün gülüşlerin. O gelir aklına, ama sadece aklına..
Sileceksindir her şeyi, öyle sözler verirsin kendine. Ama hayatına dokunmuştur o senin, ne yapsan da silemezsin o parmak izlerini. Onun gidişiyle yıkılan onca hayaller ve parçalanan umutların kalbine batan kırıklarına rağmen yine de tutunursun o saçma, düzmece hayallerine..
Ne kadar unutmak istersen iste, unuttuğun tek bir şey vardır sadece; KENDİN !
Sanki onunla birlikte doğdun da, onunla birlikte ölmek istiyorsun. Sana bıraktığı yük ağır gelse de omuzlarına, hala zorluyorsun yokuşları..
AŞK, NE YALAN BİR KAVRAMMIŞ.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta