Unutmak istedikçe, hatırlatır bir şeyler onu sana. Bir anlığına unutup tam gülecekken, düğümlenir bütün gülüşlerin. O gelir aklına, ama sadece aklına..
Sileceksindir her şeyi, öyle sözler verirsin kendine. Ama hayatına dokunmuştur o senin, ne yapsan da silemezsin o parmak izlerini. Onun gidişiyle yıkılan onca hayaller ve parçalanan umutların kalbine batan kırıklarına rağmen yine de tutunursun o saçma, düzmece hayallerine..
Ne kadar unutmak istersen iste, unuttuğun tek bir şey vardır sadece; KENDİN !
Sanki onunla birlikte doğdun da, onunla birlikte ölmek istiyorsun. Sana bıraktığı yük ağır gelse de omuzlarına, hala zorluyorsun yokuşları..
AŞK, NE YALAN BİR KAVRAMMIŞ.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta