Tunahan Ermihan - Parmağımda Umut Şiiri ...

Hasretleri, gurbetleri tükettim kahve gözlerinde bir esmer yârin
Prangalarla bağlı ayaklarım çözüldü koştum özgürlüğünde aşkın
Kör gözlerim dünyaya açıldı kelamında günü gördüm geceyi gördüm
Parmağımda umudun ışığı kaybolduğum bilinmezlerden döndüm

Bilinmez diyarların lisanlarında zorlanan yüreğimi aldım ellerime
Adına methiyeler düzülen hayatları bir bir terk edip maziye