Geceler parlement mavisiymiş öyle diyorlar
Benim gecelerim yıldızsız hep zifiri karanlık
Mutluluk sıcacık portakal rengindeymiş sanırım
Benim gündüzüm buz mavisi kadar soğuk ve güneşsiz
Üzerime yılların yorgunluğu çökmüş sanki
Yüzüm solgun neşesiz
Taş kalpli birisi değilim ama
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta