Parkta dolaşırken bir adam gördüm
Yanına yaklaştım halini sordum
Hele bir dur dedi geçtim oturdum
Dedim dünya yalan, sah dedi bana
Gözleri nemliydi sesi titrekti
Uzakta durduydum yanına çekti
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yaşamın perdeleri ah.vah.hah,şah.kah ile geçiyor..anlam dolu dizeler..tebrikler...atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta