Saçları o kadar az doğaldı ki
Güneş biraz daha kızarttı diplerini uca doğru
Saçları bir o kadar da kızıldı anladım
Anladım akıyordu renkler ne olursa olsun
Tutamazdın onları ellerinin içinden kayar, renkler duramaz
Saçların rüzgârda dağıldı bir fonksiyonun elemanları gibiydi
Sanki dokuz yüzlerin başında Paris sokaklarında
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta