gecenin entarisini
kaldırınca gördüm Paris'ti
bir papazın apoletlerine tüneyen bülbüldü
hiç durmadan yoksulluğun dallarını mühürlüyordu
devrim kadar sancılı
devrim kadar düşmandı çocuklarına
büyük bir iştahla tüketiyor tüketiyordu
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta