Olmadık zaman uzmanlığım
Dengesiz uyku sorunum
İyi dediğimin üç vakitlik canı
Ufuk çizgisindeki göğü aydınlatan büyü
Huzursuzluğun kocaman kucakladığı ben
Iyice belirginleşen, kavrayan, kan akışımı hissettiren değişken gel git duygular
İyi değilim.
Hiç iyi değilim
Olamıyorum.
Damarlarımdan geçen
kanı duyuyorum
Gündüzler neyse de..
Ruhumun iyot eksiği var bu sıralar deniz kenarı şehirde çekmedim iyotu içime yeteri kadar oturup kıyısına dalga seslerini doldurmadım ruhuma..
Karıncayı selamlamamaşım nicedir göz göze geldim bir grup karıncayla gülümsedik birbirimize o an anladım
Rutinin dışına çıkmamış, güzergahı mı değiştirmemişim
Değiştirince ruhum bir nefes aldı dindi sanki biraz..
Puslu gri bir insana dönüşüyorum korkarım
Soluyorum galiba uzaktan baktım da bugün ruhuma
Zaman ağrılı ve sancılı
Mesai saatlerinde ilerlemeden eriyip gidiyordu
Hep birşey var yapmam gereken ama unutmuşum gibi bir kafa karışıklıgıyla uçuşuyordum akrep ve yelkovan arası
Kelimeler canıma battığından beri uzun soluklu bulunamıyordum kitaplar diyarında
Kısa ağrılı şiirler ve dergilerle besliyordum ruhumu
Yine vakti gece etmiş aklımın aydınlığı altında dönüşüyordum sayfalara.. yazdıklarımı bile tekrar okumaktan kaçındığım bir dönemindeyim hayatın
Bir balgam oluşturdu yutturduğunuz laflar
Midemde gaza
Omuzlarımda ağırlığa
Benliğimde prangaya dönüştü.
Kâğıt kesiği sızısı var benim bu canımda
Sokak sokak aradığım inceliği bulamadım daha evrende
İnsan bazen yenik giriyor yatağa
Uyursa geçecek geliyor.. geçmiyor
Boğazında bir yumruk kalbi sıkışmış kalmış bir mengene de
Nefes alacak yer kalmıyor çığlık atacak takat
Artık savaşacak güç de bulamıyor..
İnsan çaresiz doğuyor güne.
Kaybolmak gerek tekrar bulmak için kendini
Bulandırmak gerek suları, görmek için gerçeği
Yanmak gerek cayır cayır kalmak için hayatta
Dibi bi görmek gerek çıkmak için sabaha
Kendini bilmek gerek anlamak için insanı
Vicdan gerek uyumak için, minaresi kılıfına uydurulmamış
Standartlar yükselirken biz kaybolduk
Anlam arayışlarımız ondan
Solgun, yorgun.. sabırsız yol alışlarımız
Üstümüze çökmüş hayat
Yakamızda iki eli
Nefes almak lüks
Sıkı bir urganla bağlıyken yere
Elim kolum kıpırtısız
Kuşlara şiirler yazma girişiminde bulundum
Girişim dedimde ipim geldi aklıma..
Kedilerle takıldım bu gece ciğerci ciğerci dolaştım
Doyuncaya dek..
Dilim yüreğime yetmiyor
Ulu orta bir sızı dolanıyor caddelerde ben değil
Kimse de anlamıyor..
Dilsiz kansız ve şuursuz
Zinhâr tarifsiz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!