Ekim...
Hasatı çoktan yapıldı hansız yolcuların. Ama ayrılık olmazdı harman zamanı...
Tavan arasında bağdaş kurmuş oturan örümceklerle gezindim bütün akşam. Saçlarımı kesmeyi istedim nedense.
Kumul gözlerine batan toplu iğneler, şehri tam köprülerinden kanatıyordu. Asma dedikleri, örümcek ağlarının ıspanak yemiş haliydi bence.
Benim de duvarlarım vardı köprü kurulacak.
Kendime başka nasıl gülebilirdim?
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




...
Damlana Elif...
Gemilerim kurşun kalemiyle çizili...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta