İnsan bazen birden bire “Parçalı Bulutlu “ bir iklime girer..
Renkler gri, hayat solgun, dostlar uzak, kavga tatsız, sohbet ahenksizdir...
Her an bir sağanak beklenir..
Ama sağanak da patlamaz...
Bulutlar kabarıp koyulaşır...
Bakışlar donuklaşır, yüz çizgileri hafifçe tozlanıp silikleşir...
Telefon çalar...
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




hayatın parçalı bulutlu anlarını çok güzel bir şekilde ifade etmişsiniz, kaliteli bir şiir ortaya çıkmış. yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta