Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Gülümsemelere kilit vurmuş dudaklar,
İktidarını salmakta;
susuz diyarlara.
Omza vurulan ölümsüz damga;
hıncını almakta babalığın.
Gücünü yitirmekten tedirgin,
Okşamakta uykularda rüyalarımı.
Vıraklamalar arasında:
Bir o adam,
Birde masalı bitiremeyen o kadın...
şairin kalemi daum,ilhamı bol olsun.Türkçenin yalın haliyle kullanıldığı okuyucuyu yormayan güzel bir şiir.kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta