Ayaklarımda cam kırıkları,
Ellerimde düğümü hayatın,
Habire yapıştırmaktayım,
Ruhumun parçalarını:
O bildiğin hikâyeyi,
Usul bir ses tekrarlar başucumda.
Her gece prens dönüşürken kurbağaya:
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Gülümsemelere kilit vurmuş dudaklar,
İktidarını salmakta;
susuz diyarlara.
Omza vurulan ölümsüz damga;
hıncını almakta babalığın.
Gücünü yitirmekten tedirgin,
Okşamakta uykularda rüyalarımı.
Vıraklamalar arasında:
Bir o adam,
Birde masalı bitiremeyen o kadın...
şairin kalemi daum,ilhamı bol olsun.Türkçenin yalın haliyle kullanıldığı okuyucuyu yormayan güzel bir şiir.kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta