Ayaklarımda cam kırıkları,
Ellerimde düğümü hayatın,
Habire yapıştırmaktayım,
Ruhumun parçalarını:
O bildiğin hikâyeyi,
Usul bir ses tekrarlar başucumda.
Her gece prens dönüşürken kurbağaya:
Meydan mI verirdim bu ayrılığa?
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın
Devamını Oku
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın




Gülümsemelere kilit vurmuş dudaklar,
İktidarını salmakta;
susuz diyarlara.
Omza vurulan ölümsüz damga;
hıncını almakta babalığın.
Gücünü yitirmekten tedirgin,
Okşamakta uykularda rüyalarımı.
Vıraklamalar arasında:
Bir o adam,
Birde masalı bitiremeyen o kadın...
şairin kalemi daum,ilhamı bol olsun.Türkçenin yalın haliyle kullanıldığı okuyucuyu yormayan güzel bir şiir.kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta