Gözyaşlarımın süzüldüğü gri bir dünyada tutsak bir deli miyim yoksa özgür bir şair mi?
Sözlerimle suladım duygularımın ebediyete irtihal ettiği şehit mezarlığımın bahçesini.
Hâletiruhiyem bir bemolün şakağında çekmiyor şerbetini.
Diyezin melodik kör kuyusuna hapsolan bir umudun eşliğinde çekiyorum zıkkım mihnetini.
Parçalanmış bir bütünüm, yarımımı yalnızlığımla baş başa bıraktım.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta