Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
küçük etkileşimlerin büyük sevdalar doğurduğu bir gerçek..olumluya yormak gerek küçük bir ümidi.. büyümek ve de büyütmek adına..ne olur gülüver gözlerime bitir bu ızdırabı..insanı en güzel gözleri ele verirmiş..en güzel gülüşler gözlerde yeşerir.. kök salarmış..gözlerde büğüyen sevdalar ..yılları yakarmış..çok güzel, beyeniyle okudum şiirinizi,saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta