Kokusu paslı, soğuk bir kurşun gibi dayanıyor öfkem burnuma!
Yokluğundan mayalanan kırgınlık
Ve üremeyen şiirlerin gebeliği
Boncuk boncuk çoğalıp,doğup, dökülüyor koynuma!
Biraz anlamaya çalışsan,
Bunlar fazla geliyor daralan ruhuma!
Şimdi tam sırası, hadi!
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta