Gece nöbetlerimden arta kalan
Parça parça bütünler düşürmüşüm yüzünüze..
Gelip buldum da sizden ayrı sevişmelerimi,
Korkudan yoksun,sissiz,saygısız..
Gözetim kulelerinin ateşlerini yakmışım
Her soluksuz kaldığınızda..
YOK artık bnden parça bütünler size dokunan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta