Düşer saçlarından bir bir anılar
Eskir, büyür içimde sevdan
Ve büyür gitgide yıkılan umutlar
Ruhun kanamaya yüz tutmuştur yalnızlıkların zifiri karanlığında
Sözler yürür, közler kavurur seni her dakika
Ama yorgun kalır bedenim
Ama titrektir ellerim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta