Parça Şiiri - Rumeysa Haksever

Bize ebedi dokunan, bol ünlemli olaylar yüzünden
reset çektik bizi başkalaştıran hırsa
Mantığımızı kaydırarak en öne
galeyana getirdik birilerine dokunmayı.

Bize kötü gelen şeylere alışmaktır şuursuzluk.
Oysa üzülmüşlerimize sığındığımız limandır anne.
Baştan, terbiye edemediğim şeyleri tahliye etmeliydim.
Geç oldu; ben şuursuzluktan çıkalı sığınalı anneme.

Arkamızda dizilmiş her parçanın bir anlamı var.
Yüz kızartıcı olsa da utanmıyorum parçalarımdan.
Önce yücem yücemden sonra tapılacak
bir cücem vardı; o ömrümün örgülü sakalıydı.
Huzurla tıraşımı oldum,
artık iyi bir kulum.