Yazıyorum , karalıyorum.
Anlaşılmayacak olmaktan değil açıklamaktan yoruluyorum,
Ayağım takılsa tutmayacak insanlar tarafından eleştiriliyorum.
Yalnız geziyorum , kendi yolumda çakıllara batıyorum,
Eziliyor , eziliyor, eziliyor ve büzülüyorum...
Onların gördükleri ayaklarımın üstü,
Benim hissettiklerim yaralarım.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta