yönsüz saatlerde şimâl kaçığı
çöl nefesiydin
tüller içinde esrik, dolaysız yelken
önü açık ölümdün
öpüşüyle sağaltan dirimli rüzgâr
harf bitiminde
köpürmüş yaralar silen yanardağ ağzı
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




'hayat parantez içi/kimi bomboş/kimi çiçek bahçesi/bana ilki düştü nedense/sana ikincisi' demiştim bir şiirimde...hangisiydi unuttum:) kımıldayan kalbine sevgiler göndererek kutluyorum canımcım...
parantezlerin antresinde bekler şiirler...şiirler bekleme odası sakinlerine benzer kimi zaman..
:)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta