Sonumu görüyorum senin kollarındayken
Ruhum sıkılıyor kafamsa hep karmaşık
Korkuyorum kaybetmekten tamda alışmışken
Gidersin birgün bıkarsın eskimiş gömlek gibi..
Yine dağıttım derdinden paranoya oluyorum
Peşpeşe yakıyorum cıgarayı içerisi toz duman
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta